Toen ik klein was, deed ik het al: m’n kamer herinrichten met de bestaande meubeltjes en dan weer heel blij zijn met de (gevoelsmatig) geheel nieuwe kamer”. Dit weekend inspireerde de lege plek die de kerstboom had achtergelaten, tot een nieuw zithoekje. Ideaal plekje om te bellen, te lezen en naar buiten te staren.
Ook kreeg het verlovingscadeau (van mijn opa Herman aan mijn oma Truus ±1938) een ereplaatsje in onze woonkamer. Tijdens het afstoffen van de lijst, stuitte ik op een stickertje met “Annemieke” erop 🙂
zietroen 
Mooi plekkie, die stoel. Nu kan ik zien wat je bedoelde, toen je me van daaruit belde 🙂
En leuk dat jullie deze erfenis van Opa en Oma een mooi plekje hebben gegeven. Prima dat je “mijn stickertje” even laat zitten. Koes koes, A’mieke
heel fijn! enneh, mijn! 🙂
@Dynamieke: Dat is inderdaad vanaf nu af aan m’n bel-plekkie. ps Het schilderij mag gerust binnenkort bij jou logeren hoor.
@ Miek: Zo ben ik niet, dat weet je toch?!
Ik bedoel… Annemieke=ikke=MIJN! 😉 Jij bent niet zo, dat weet ik.
Oh bedoelde je ‘m zo!