Ik kan bijna niet over het tuinpad lopen zonder even in de heg te turen. Moeder- en vadermerel vliegen af en aan met de bek vol krioelende pieren. Wat een fanatiek team!

Als ik kijk, zit pa of ma meestal op het nest en kijkt me dan stoïcijns aan. Zo van: “Wat mot je?” Een enkel keertje is het nest even onbeheerd, maar als ik dan aan kom snellen met mijn camera zitten er al weer iemand op. Deze keer had ik geluk. Ik kon de “knapperds” 🙂 vastleggen. (Potverdikkie wat zijn die dingen lelijk!)

Hieronder nog even moedermerel, die mooi voor me poseerde in het avondlicht. Zou ze vannacht ook gewoon slapen?