Ik geniet enorm van de bloemen die ik met m’n verjaardag kreeg. Grappig is dat de tulpen (op bovenste foto) zich niks aantrekken van wat de bloemist voor ogen had. Ze groeiden gewoon nog even door, waardoor ze eigenwijs boven de rest van de club uitsteken.
Bovenstaande stoel gaf ik een nieuw jasje. Zoals je vast al vermoedde, kocht hem ooit op de rommelmarkt en nu is hij dus weer als nieuw. Het was een flinke klus, maar wèl een hele mooie klus! (Ik maakte eerst mallen van karton, naaide toen een proefversie, zette er nieuwe banden in, nieuw schuim, schuurde en lakte de armleuningen, naaide de uiteindelijke hoes en zette de heleboel in elkaar met een nietpistool.) Dit alles deed ik bij Romas in Heino. Een echte aanrader!
Dit weekend vierden we m’n 33ste verjaardag, en hoe! Familie kwam langs en een aantal bleven gezellig slapen. Sander maakte worteltjestaart en zondag hebben we geschaatst op het Lonnekermeer (en later bij de speeltuinvereniging) Als verjaardagcadeau liet Sander een aquamarijn zetten in de ring die ik eerder “leeg” op de rommelmarkt kocht. Ik ben er heel blij mee 🙂
Bianca en ik logeerden een nachtje in de Schuilstal (een klein vakantie appartementje op het erf van Sanders ouders in Tiendeveen). Dit was natuurlijk beregezellig. Lui als we waren, schoven we voor het diner aan bij Mieny 😉 heerlijk! In “ons huisie” dronken we kopjes thee en kletsten we lekker bij. Het vroor behoorlijk en de kruiken die van de buren leenden, kwamen goed van pas. Leuk detail was dat één van de kruiken ooit een gaatje had die was dicht gesoldeerd. Je weet wel, uit de tijd dat men de sokken nog stopten en de mandarijn nog een traktatie was.
Bianca en ik kennen elkaar sinds de eerste klas van de middelbare school en zijn elkaar sindsdien (ondanks verhuizingen enzo) niet uit het oog hart verloren.
Ps: bovenstaande foto van de Schuilstal is in juni genomen
De afgelopen dagen haalden we (en dan vooral Sander natuurlijk) paardenmest op bij een plaatselijke paardenboer. Heen en weer met de trekker over de grote weg en dan je hand uitsteken als je af wilt slaan 😉 Laadbakjes vol scheppen en deze vervolgens weer leeg kiepen op Sanders kwekerij en dat dan zo’n duizend keer. Tot overmaat van ramp hield op dag 3 de Ferguson uit het jaar nul (lees trekker) ermee op, naast de mestbult (met 5 graden vorst!!) Sander liep naar huis en belde stad en land af voor dat ene onderdeel. Om 15.30 u liep het trekkertje weer. Ik zeg; Sjappooo!!!
Deze schalen van het Poolse servies Bunzlau Castle kochten we bij De landgoedwinckel in Echten. Het schaaltje met rood is van ons en de rest van Mieny. Ze kunnen in de oven, vriezer en magnetron. Handig dus!!! Alles wat we hier in gaan bereiden móét wel mooi smaken.
We bezochten De landgoedwinckel in het Drentse plaatsje Echten. Een winkel met allerlei ouderwetse snuisterijen in een oude boerderij. Er is zó veel te zien dat je minstens 3 keer door de winkel moet, om alles gezien te hebben. In het midden van de winkel brand een grote spekstenen houtkachel. Rond de kachel begeven zich 2 honden en een kat die zich door een voorbijganger gewillig over de kop laten aaien. Een bijzondere winkel en echt een aanrader als uitstapje op de zondagmiddag.
Martijn en Sander gebruikte de trekker om een coniferenbosje te rooien. Ik zette kerstballen op stokjes met oog op de kerstbakjes in december. En toen was de dag al weer voorbij. De dagen gaan snel hier in Tiendeveen…
Donderdag hadden we een teambuilding aan de hand van de theorie “PAARD ALS SPIEGEL” bij Ita Est op landgoed Het Weldam. Het grootste gedeelte van de dag brachten we door in een oude kapschuur, verbouwd tot modern trainingscentrum. Aan de hand van een boek (met kaartjes) “De weg van het paard” leerden we elkaar (en onszelf) wat beter kennen. Verder verkenden we welk element (water, vuur, aarde of lucht) het beste bij onze karakters past en welke eigenschappen dat met zich mee bracht.
Na een mooie lunch (met zelf gebakken brood, soep en biologische (karne) melk) stapten we de paardenbak in. Hier vervulde de paarden “Sjors en Sjimmy” de rol van c0-coach. Aan de hand van een aantal opdrachten keken we hoe het paard reageerde op ons gedrag. Deze methode is gebaseerd op de gedachte dat een paard in “het nu” leeft en aanvoelt of jouw onderbuikgevoel in overeenstemming is met wat er in je hoofd afspeelt. Interessant nietwaar?! Meerdere keren vergat ik de opdracht en stond gewoon naar die prachtige beesten te kijken. Tja en dat zegt natuurlijk ook wel weer wat over mij. Focus Peetje!!
zietroen 
