Een lesje moestuin van Hendrikus: in augustus (na de aardappeloogst) rogge zaaien als groenbemester. In het najaar oude paardenmest opbrengen. In maart de mest eronder spitten door een geul (zogenoemde voren) te spitten, dan de rogge/mest op z’n kop in de geul te gooien en dan een laag grond erover. Dit rij voor rij herhalen. Nu maar wachten tot het 1 april wordt, dan kunnen de pootaardappels erin.
Samen eten met een 7 mensen uit de buurt (4 huishoudens). De één maakt een koud voorgerecht, de tweede een warm voorgerecht, de derde het hoofdgerecht en de laatste het dessert. Iedereen serveert dit in z’n eigen huis, waardoor we tussendoor dus steeds van huis naar huis lopen. Dit doen we 2 twee keer per jaar. Thema deze keer was Azië.
Vorig jaar september deden we dit voor het eerst en waren razend enthousiast. Ongemerkt hadden we deze keer de lat nog een stukje hoger gelegd. Iedereen was al weken van te voren kookboeken aan het napluizen en het internet aan het afstruinen. Meerdere malen fietsten we naar de toko en troffen hier toevallig ook een andere Culi-buur die inkopen aan het doen was. We hadden ons allemaal weer flink uitgesloofd en de resultaten waren verbluffend. Over een half jaar weer en dan met het thema Afrika. Wij zijn dan aan de beurt met het koude voorgerecht. Ik denk dat we onze troef Abdel (mijn Soedanese zwager) gaan inzetten.
Koude voorgerecht bij Hester (verschillende soorten Sushi, gefrituurde garnalen in tempura beslag, gefrituurde kabeljauw balletjes, rol met groente en garnalen) warme voorgerecht bij Lone en Sanne (Vietnamese Pho Bo = soep met noodles, rund en allerlei kruiden en specerijen) hoofdgerecht bij Marjan en Rob (Pekingeend in pannenkoekjes) dessert bij ons (Mango jelly, Lychee perfection, Pandan Chiffon cake en limoen mousse)
Ik heb m’n neef Mitchel beloofd zijn lipdup van z’n klas even te showen aan u. Hij is mijn logee dit weekend. We zitten nu lekker samen aan de tafel, van alle multi media voorzien. Hij beoefend zijn hobby voortreffelijk; spelletjes doen en muziek luisteren op z’n telefoon en tegelijk chatten met z’n echte en virtuele vrienden. Hij is te vinden op 0.32 en 2.03 met het rode shirt.
Toen ik deze porseleinen schaal zag staan op de rommelmarkt, maakte m’n hart een dansje. Wat een juweeltje! Zij is van het merk Rosenthal, op zich een doorgaans merk wat je vaak onder een kopje of schaaltje aantreft. Maar deze schaal is van de Deense (hoe kan het ook anders) ontwerper Bjorn Wiinblad, die heel wat pareltjes op z’n naam heeft staan zoals deze klik. Naast dit ingetogen, haast serene werk heeft hij ook hele expressieve, kleurige dingen gemaakt. Aangezien ik de schaal eigenlijk té mooi vind om te gebruiken en ook té mooi vind om in een kast te zetten, heb ik haar (ja het is een zij) cadeau gedaan aan m’n vriendin Bianca. Gelukkig is zij niet zo’n benauwde en serveerde ons er dezelfde avond zelf gemaakte appelmoes uit. Want laten we eerlijk zijn, het is natuurlijk gewoon een schaal 😉 
Afgelopen weekend hebben we een nachtje in A’dam gelogeerd bij Bianca en Nika. Op de heenweg brachten we Sonja, onze hond, naar dierenhotel hof van Twente (waar ze ineens wél met andere honden blijkt te kunnen spelen) en viel onze oog op de ezeltjes die permanent in de weide bij het hotel verblijven 😉 Gelukkig had ik de camera bij me en mocht ik ze in ruil met een kriebeltje over de neus, op de kiek zetten.
Na het eten met de buurtjes de stoep schoongeveegd en toen nog even een rondje met de hond door het mooie poedersuiker landschap.
Mijn zus vroeg zich af of deze sneeuwfoto’s van half december waren. Nee hoor, gistermorgen werden we in Drenthe wakker in een witte wereld. In de rest van NL was dit blijkbaar niet het geval, dus geniet maar even mee van de foto’s. Aan het einde van de dag kwam de zon er nog even bij. Niet alleen wij genoten hiervan maar ook de kipjes zochten de warmte van de stralen op.
zietroen 